... para non quedármonos coa palabra na boca, convidámolles a participar na normalización da nosa lingua.

7 may. 2018

"Os cachorros" de María Victoria Moreno

Buscando o vínculo emocional entre a obra e figura de María Victoria Moreno e o noso alumnado de educación infantil, na EEI Milladoiro, demos en facer unha exposición sobre os seus "Cachorros", a súa querencia polos canciños, protagonistas de moitas das súas obras e dirixíndonos tamén á súa faceta profesional preferida, a de docente, na que chamaba agarimosamente "cachorros" aos seus alumnos e alumnas.
Con tal motivo, escolmamos:
-datos biográficos, fotografías, retratos e retrincos da súa vida,
-fragmentos e ilustracións das súas obras nas que aparecen os "cachorros",
-textos ou citas nas que fala da súa labor como profesora, a súa maneira de entender o ensino e de relacionarse sen distancias cos "cachorros", os mozos e mozas que asistían ás súas clases.
A achega do noso alumnado, tras explicarlle a razón de ser desta exposición, é a dos seus "cachorros" predilectos: reais, de peluche, xoguetes ou debuxados.
Ao igual ca María Victoria Moreno, pensamos que quen non trata ben aos canciños non pode ser unha boa persoa, porén dedicamos tempo a coñecer as características, coidados e atencións que requiren, e de como eles teñen sentimentos, sofren a anguria de verse perdidos ou de como devecen por un "anaquiño de bica".
Na etapa infantil temos a sorte de que calquera iniciativa que se adopte case garante a participación e implicación das familias, así sempre aproveitamos para facer esa labor de proxección exterior das actividades escolares, logrando que traspasen o ámbito da escola. Así, os días 8 e 15 de maio faranse sesións de portas abertas para que todas as familias poidan visitar a exposición.
Dos días 15 ao 20, trasladarase á Casa de Cultura do Milladoiro, na que terán lugar os actos das Letras Galegas, podendo así ser admirada pola veciñanza e visitantes.



















24 feb. 2018

Vídeo "Rosalía tamén vive aquí"

Este foi o vídeo que elaborou o EDNL da EEI Milladoiro para presentar na Certame poético-musical do Día de Rosalía 2018.

22 feb. 2018

Buscadores de versos rosalianos

0pasos_peons_rosalia_pazo2
Unha das iniciativas do concello de Ames para celebrar o Día de Rosalía é a de pintar algún dos seus versos nos pasos de peóns das localidades de Bertamiráns e O Milladoiro, o que se fixo neses días, e que nos deu pé a unha das nosas actividades preferidas, a de facer de detectives na que unimos o gusto pola poetisa, polo traballo con mapas e os paseos en familia.
IMG_0531
Ao carón da nosa escola xa hai un, así que xa aproveitamos para velo.
A proposta que levaban hoxe para as súas casa é a de localizar e fotografar os seis pasos de peóns que hai no Milladoiro con versos de Rosalía. Para iso démoslle as indicacións e marcámoslle as rúas nas que están pintados.
Nestes días veremos o resultado da procura poética.

18 feb. 2018

"Rosalía tamén vive aquí"

img_0251.jpg
Con motivo do Día de Rosalía, dende o EDNL da EEI Milladoiro, propúxose como campaña escolar “Rosalía tamén vive aquí”, unha iniciativa que pretende traspasar o ámbito escolar e irradiar cara as comunidades de veciños co ánimo de dar a coñecer os vínculos da escritora co concello de Ames –a casa familiar paterna está no lugar de O Castro en Ortoño, onde se di que pasou algún tempo na súa infancia-, así como agasallar coa lectura dun poema seu ás persoas coas que compartimos vivenda.
Rosalía tamén vive aquí” vén a pór o acento en que mentres perdure o seu recordo na nosa cabeza, lingua e corazón, morará con nós nas nosas casas. Así cada neno e nena expoñerá no portal dos edificios un cartel elaborado nas distintas aulas de infantil e primaria do concello. Como se pode entender, isto sempre supón un traballo de fondo que vai máis aló do mero feito de pendurar un cartel; en todos os grupos se fai un traballo previo para que isto non sexa unha acción puntual, de modo que incluso son moitas as familias que á vista da ilusión dos fillos/as visitan os fitos próximos da Ruta Rosaliana en Padrón A Casa da Matanza, o Pazo de Arretén, Bastavales ou O Castro.
Na nosa aula a elección do poema foi froito dun intenso debate xa que logo eu propuxéralles un pero non foi tanto do seu agrado coma “Parece unha rosa” que xa tiñamos visto noutras ocasións. Todos concordaban en que tiña que ser “parece unha rosa (…), parece un repolo”, pero no que non coincidían era nas estrofas preferidas de cada un. Coma sempre, suxeriron levalo a votación. Pero nós, aínda quixemos darlle unha volta máis; con tal motivo fotocopiamos o poema completo recollido na magnífica publicación “Parece unha rosa“, da editorial Ir Indo, coas fermosas ilustracións de Isabel Pintado e propuxemos numerar as estrofas e levalas á casa para que alí, en compaña dos seus pais, decidiran cales eran as dúas que máis lle gustaban.
img_3104
O xoves chegaron co recado feito, e plasmáronse nun gráfico as votacións para que non quedara ningunha dúbida. Este foi o resultado:
Logo, só quedaba transcribilo na base do cartel elaborado polo ENL do concello, fotocopialo para todos e envialo ás casas xunto coas indicacións para que unha vez exposto, tomen unha fotografía e nola envíen ao centro. Con todas elas elaboraremos unha montaxe audiovisual para proxectar no acto poético musical organizado para o día 24 na Casa de Cultura de O Milladoiro.
Cos carteis orixinais compoñerase unha exposición colectiva no centro que se completará coa plantación de camelias da variedade “Rosalía de Castro” no xardín exterior, tal e como xa se fixera o pasado ano.
Queremos confesar que nunca tiveramos un grupo que establecera tal vínculo con Rosalía coma o actual. Unha amiga sempre di que os nenos queren aquilo que notan que nós queremos. Con certeza é así, emporiso paga a pena ir enchendo as súas vidas de vivencias para recordar e cheas de significado, coma cando o pasado curso fomos á Casa da Matanza en tren, ou cando pisan o chan que pisou Rosalía, como sucede cando falan do Pazo do Faramello do que a poetisa dixo que “A súa beleza conxeloume a alma”.
Agora estamos a agardar polas fotografías, confiando en que mesmo naquelas comunidades nas que non permiten a pegada de carteis -tal e como algúns nenos/as nos advertiron- sexan quen de facer unha excepción. Hai carteis e carteis…, e neste caso, a  causa ben paga a pena.